Marcin Luter
Marcin Luter zdecydował się wstąpić do zakonu Augustyniaków, gdy w czasie burzy o mało nie zginął wskutek porażenia piorunem. Był człowiekiem upatrującym wszędzie zła i grzechu. W 1507 roku został księdzem, a następnie profesorem teologii na uniwersytecie w Wittenberdze, w Saksonii. Człowiekowi o tak surowej moralności jak on nie podobało się, że kościół katolicki stał się pogaty i potężny, odchodząc od nauk Chrystusa. W 1517 roku Luter postanowił zaprotestować przeciwko sprzedaży odpustów, czyli obietnic przebaczania grzechów za pieniądze. Uważając, że przebaczenia nie można kupić, sformułował 95 tez wyjaśniających, na czym polega zło odpustów, i przybił je na drzwiach głównego kościoła Wittenbergi. Następnie trzy tezy zostały wydrukowane, dzięki czemu mogło je poznać wielu ludzi. Był to początek wielkiego sporu Lutra z kościołem Śmiałe poglądy teologa, nawołującego do głębokiej reformy kościoła, naraziły go na poważne kłopoty. W 1520 roku otrzymał od papieża bullę zawierający groźbę wykluczenia go z kościoła. W 1521 roku wezwał go Karol V, cesarz świętego cesarstwa rzymskiego, do stawienia się w Wormacji przed specjalnym zgromadzeniem książąt niemieckich. Luter nie wyrzekł się swoich poglądów.